Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Kim Basinger heeft het maar druk, de laatste tijd. Sinds 11 november is ze te zien in Door In The Floor en nu dus ook in Cellular, een lekker ongecompliceerde actie-thriller met mobiele telefoons in de hoofdrol.

Kim speelt Jessica, een werkende moeder en de echtgenote van een makelaar. Op een dag wordt er geklopt en staan er opeens een paar gemaskerde kerels in de keuken. Zonder ook maar een flauw idee te hebben waarom, wordt Kim meegenomen en opgesloten op een zolderkamer. Daar vindt ze een oude telefoon, maar de boeven zijn ook niet gek en met een flinke klap ligt het ding in scherven. Omdat het nog zo'n oud ding met een draaischijf was (ik vraag me af of de generaties van na 1988 ze nog kennen, behalve uit herhalingen van Zeg 'ns AAA) slaagt ze erin om de hoorn weer in elkaar te frutselen. Bij gebrek aan een draaischijf kan ze geen nummer draaien, maar omdat een oude telefoon nog met tikken in plaats van piepjes werkt (nooit gedacht dat ik ooit nog eens in een review zou moeten uitleggen hoe een telefoon werkt... ik vraag me af of ik in 2020 de benzinemotor al uit moet gaan leggen) kan ze door middel van het veroorzaken van kortsluiting toch een nummer draaien. (Overigens vertelt het verhaal dat Jessica docent Natuurkunde is. Kennelijk was er een verklaring nodig voor het feit dat een vrouw iets begrijpt van elektronica....)

Het willekeurige nummer dat Jessica door puur geluk weet te bereiken is van Ryan's mobiele telefoon. Deze Ryan (Chris Evans, een zeer makkelijk te vergeten type) is een flierefluiter van een jaar of twintig, die heel andere dingen van plan was met zijn dag. Natuurlijk gelooft hij in eerste instantie niet dat hij een ontvoeringslachtoffer aan de lijn heeft, maar uiteindelijk is hij dan toch zo vriendelijk om met zijn telefoon een politiebureau binnen te stappen. Hij geeft het toestel aan een agent, maar dan breekt er net een relletje uit en de man verwijst hem door naar de recherche. Die afdeling blijkt echter onbereikbaar, omdat het signaal van de telefoon wegvalt in het trappenhuis. Bovendien wordt het tijd dat er nu even actie ondernomen wordt, want Jessica's zoontje is inmiddels ook in handen van de boeven en nu hebben ze het ook nog voorzien op haar echtgenoot! Door de drastische maatregelen die Ryan moet nemen om Jessica te redden (autodiefstal is nog wel het minste, maar even voordringen om een oplader voor zijn telefoon te rekenen kan ook behoorlijk uit de hand lopen) krijgt hij zelf ook de politie achter zich aan.

Die agent aan de balie is ook een geval apart: Bob Mooney (William H. Macey, onder meer bekend van The Cooler) heeft 't wel gezien bij de politie. Hij wil eigenlijk ontslag nemen en met zijn vrouw een schoonheidssalon beginnen. Ja, je kan toch lezen? Een schoonheidssalon. Toch blijkt hij de nuttigste medestander te zijn die Jessica en Ryan zich kunnen wensen. William H. Macey is een geweldige acteur en een van de weinigen die een agent die kleimaskers op zichzelf test kan spelen zonder dat het camp wordt. Zijn rustige karakter geeft de film een extra dosis geloofwaarheid, die natuurlijk hard nodig is met zo'n plot.

Verhalen als deze hebben per definitie een paar zwakke plekken. Om te beginnen kan Jessica natuurlijk elk nummer draaien wat ze wil, bij een telefoon die met tikken werkt. Wie tot tien kan tellen...
Zo zijn er nog wat opmerkingen te maken, maar op het moment dat je zit te kijken lijkt het allemaal plausibel en daar gaat het maar om. Wie de boeven zijn hou ik ook lekker voor mezelf, net als de reden dat Jessica ontvoerd wordt. Cellular is een lekker spannend verhaal, met af en toe een geslaagde grap om even de spanning te doorbreken. Een aantal dingen zie je aankomen, zoals een bijna lege accu, maar ook dat stoort niet. Negentig minuten is trouwens meer dan genoeg voor dit verhaal, dat misschien geen klassieker zal worden maar er toch mag wezen.

Score: 7/10
Martijn Warnas