In 1969 arresteerde FBI-agent Carl Hanratty (Tom Hanks) in Frankrijk een oplichter en vervalser waar hij ruim vier jaar jacht op had gemaakt. Het was Frank Abagnale (Leonardo DiCaprio), op dat moment slechts 21 jaar oud. Zijn hoofdactiviteit was het vervalsen van betaalcheques, maar daarnaast had hij zich ook zeer geregeld uitgegeven voor piloot van Pan Am, arts en jurist.
Met name dat eerste was een geweldige stunt: hij kon natuurlijk niet vliegen, maar dat was ook niet de bedoeling: Frank wilde graag rondlopen in dat uniform en reisde bovendien gratis met allerlei luchtvaartmaatschappijen mee. (Kennelijk was het toen de gewoonte om collega's van andere maatschappijen een gratis lift te geven, desnoods op de klapstoel in de cockpit.)
Verder solliciteerde hij met succes naar de functie van ziekenhuisarts (met de leiding over diverse junior-artsen en verpleegsters) en werkte hij zelfs voor Justitie. En telkens maakte hij misbruik van het vertrouwen dat banken en winkels in deze beroepsgroepen hadden.

Als we Frank (achteraf) moeten geloven, was het de scheiding van zijn ouders die dit gedrag bij hem naar boven bracht. Zijn vader (Christopher Walken) is een ondernemer die ook niet in zijn eerste leugentje is gestikt en (waarschijnlijk daardoor) eeuwig de belastingdienst op zijn nek heeft. Zijn moeder is een Francaise, door pa versierd toen hij haar geboortedorp hielp te bevrijden. Daardoor heeft Frank de juiste achtergrond voor zijn allereerste stunt: gedurende een week doet hij op school alsof hij de docent Frans is. Hij deelt huiswerk uit en plant zelfs een excursie! Hoe hij na het uitkomen van die grap levend uit het schoolgebouw is gekomen vertelt het verhaal dan weer niet.

Catch Me If You Can is gebaseerd op de autobiografie van Frank Abagnale, die later in het leven zijn kennis van valse cheques te gelde kon maken door voor de creditcardmaatschappijen te gaan werken. Toch is dit een luchtige komedie, waar weliswaar weinig vette knipogen in zitten maar die wel bewondering afdwingt voor de brutaliteit van de hoofdpersoon. Het leukste is eigenlijk nog het kat-en-muis spel tussen Frank en de gortdroge FBI-man Carl: tijdens hun eerste ontmoeting bluft Frank Carl volledig van de sokken, maar daarna gaat hij hem zien als de enige constante factor in zijn leven. Hij belt hem zelfs op kerstavond. Niet om te pesten, maar in de hoop op wat contact met iemand die hem echt kent, iemand waar hij niet steeds tegen hoeft te liegen.

Deze film is volgens eigen zeggen 'gebaseerd op waargebeurde feiten'. Daarmee kun je alle kanten op. Een film waarin Duitsland de 2e wereldoorlog wint is toch gebaseerd op waargebeurde feiten. Er is dus kennelijk heel wat bij verzonnen zijn om van het levensverhaal van Frank W. Abagnale zo'n leuke film te maken. Evenzogoed lijkt de kern echt te kloppen en dat maakt deze film meer dan een luchtig sprookje. En de moraal van dit verhaal? Als je de boel toch belazert, doe het dan meteen goed.

Score: 7,5/10
Martijn Warnas