Het werd tijd dat Tom Hanks eens een beetje af ging vallen. Voor iedere Oscar die hij won leek hij een extra onderkin te krijgen. Sinds de opnames voor de film Castaway, waarin hij op een onbewoond eiland terecht komt, is hij echter weer slank en gespierd.

Het verhaal is simpel: man spoelt aan op eiland en moet zichzelf zien te redden. Gelukkig levert de film een lange inleiding, want zoveel is er nu ook weer niet te beleven op zo'n eiland. Het verhaal begint dan ook in Moskou, waar Chuck Noland (Hanks) bezig is het plaatselijke kantoor van een internationale besteldienst te reorganiseren. Die besteldienst bestaat echt en de naam komt vaak en uitgebreid in beeld, maar voor de zekerheid heb ik zelf even een naam verzonnen: Worldwide Pakjes. Goed he? U begrijpt nu waarom ik nooit ben doorgegroeid in de marketingwereld.
In ieder geval houdt Chuck daar in Moskou inspirerende speeches en lost hij voortvarend alle problemen op. We zien hem zelfs pakjes sorteren op het Rode Plein, als daar een vrachtwagen wegens maar liefst vier wielklemmen niet verder kan. Die Russen zijn misschien niet erg snel, maar kennelijk wel erg grondig.
Helen Hunt speelt Toms echtgenote, maar haar rol blijft beperkt tot die van treurende weduwe. Altijd lekker... pardon leuk om Hunt te zien, maar deze film gaat over Tom. Laat dat duidelijk zijn.

Tijdens een vlucht van Memphis naar Moskou komt het vliegtuig van Worldwide Pakjes in een storm terecht. Jaja, dat bedrijf is zo groot dat ze eigen vliegtuigen heeft. Nu vlieg je met een Boeing meestal makkelijk over een storm heen, maar dan weigeren die krengen ook meestal neer te storten dus in dit geval worden we getracteerd op een ijzingwekkende duikvlucht inclusief crash. Knap stukje werk, eerlijk waar. Ik ben geen ervaringsdeskundige maar realistischer kan haast niet. Dankzij de woofers van de bioscoopluidsprekers trilde ik bijna uit m'n stoel.

Tom overleeft als enige de landing op zee en spoelt half verzopen aan op een eiland. Al snel drijft er een aantal pakjes van Worldwide Pakjes in de golven, maar stel je niet teveel voor van de inhoud. Ik bedoel, hoe vaak doe jij een zakmes, een kompas, een verbandtrommel en een potje vitaminetabletten op de post? Precies. Dus zit hij daar met kunstschaatsen en een volleybal opgescheept.

De opnames zijn een jaar lang stilgelegd en gingen weer verder toen Hanks een flink aantal pondjes was kwijtgeraakt. We zien hem veranderen in een typische drenkeling. Hij raakt ook langzaam de kluts kwijt en gaat tegen die volleybal kletsen. Dingen zoals: "Hee volleybal, wil je wat leuks horen? Mijn tandarts heet John Spaulding." Dat is weliswaar nog altijd leuker dan de grappen van Lebbis & Jansen, maar niet veel.

Van deze film ga je nogal piekeren over je eigen vermogen om in zo'n situatie te overleven. Ik zou binnen een dag of drie dood zijn, maar ik zou ook geen ZIN hebben om daar te overleven, tenzij ik aan zou spoelen met het Zweeds Olympisch Bikini beachvolleybalteam. In ieder geval rekent deze film radicaal af met het idee dat het wel romantisch is, om op zo'n eiland te zitten. Niks romantiek, scheurbuik kun je krijgen!

Gezellig is anders, maar dit is een indrukwekkende film. Ik zou de jongste kinderen echter thuislaten.

Score: 8/10
Martijn Warnas