Dat noemt zichzelf dan recensent. Op een vrijdagochtend zag ik de persvoorstelling van The World Is Not Enough. Voor die tijd had ik voor het blad Toi al een artikel geschreven over de technische snufjes in deze nieuwste Bond-film. Deze besprekingen moest ik toen nog schrijven, maar je mocht toch aannemen dat ik op dat moment redelijk op de hoogte was van de details van deze film.
Toen ik diezelfde avond aan een vriendin vertelde dat ik de film inmiddels had gezien en er ook al over had geschreven, vroeg ze: 'Hoe heet die nieuwe vent die Bond speelt ook alweer?'
'Timothy Dalton,' zei ik triomfantelijk, want ik weet niet zo gek veel dus ik ben altijd blij als ik een antwoord beschikbaar heb. Je moet ook nooit samen met mij naar 'Get The Picture' kijken.
'Nee, volgens mij was dat de vorige.'
'Eh...' Niks. Blanco. Ik had duidelijk een HP Jornada gezien met 16 MB geheugen en 133 MHZ processor (ongeveer 30 seconden in beeld) maar hoe die vent ook alweer heette...
Een uur later, tijdens het dessert, schoot het haar te binnen: 'Pierce Brosnan'.
'Wie?' Ik dacht dat hij die vent was uit 'The Nanny'.

Het ligt aan mij, dat geef ik meteen toe. Maar het ligt ook een beetje aan The World Is Not Enough, koddig af te korten tot T.W.I.N.E. Het is 'augenkitzel', meer niet. Nu verwacht niemand van een James Bond film een diepgaand verhaal. Schindlers List beoordeel je ook niet op het gebrek aan grappige one-liners en over het gebrek aan spannende auto-achtervolgingen in Ghandi hoor je ook geen zinnig mens klagen. Maar omdat ze tegenwoordig net zo vaak van James Bond wisselen als van bewoners in het Big Brother huis, vind ik de lol er een beetje af gaan. Het stramien valt dan extra op. In Sesamstraat herhalen ze steeds dezelfde filmpjes omdat kinderen dat leuk vinden: ze weten dan wat er gaat komen. Bij Bondfilms werkt dat ongeveer hetzelfde. Het gaat om de gadgets, de opzettelijk flauwe grapjes, het gesol met auto's, motorfietsen en onderzeeboten en de verbijsterde gezichten van MI-6 hotemetoten als ze Bond betrappen terwijl hij een van de vrouwelijke hoofdpersonen bestijgt. Onderstaande dialoog is nog nooit ergens ter wereld te horen geweest:
"Ga je mee naar de nieuwe Bondfilm?"
"Ik weet het niet... ik heb namelijk gehoord dat het verhaal deze keer niet zo goed is."

Ik houd het dan ook bij een ultrakorte samenvatting: lekker wijf 1 Electra King legt een pijpleiding aan om olie mee te vervoeren. De bouw verloopt niet erg soepel, wegens allerhande sabotage-acties. Haar vader was een goede vriend van M (tegenwoordig overigens een vrouw, Dame Judi Dench) en Bond krijgt de opdracht Electra te beschermen.
Lekker wijf 2 is Christmas Jones, een specialist in het ontmantelen van nucleaire installaties. Ken je het computerspel Tomb Raider, met Lara Croft? Twee druppels water, meneertje.
De boef van dienst is ene Renard (Robert Carlyle - wie?), die ooit een kogel in zijn kop kreeg en daardoor geen pijn meer voelt. Volslagen oninteressant. Geef mij dan maar Valentin Dimitreveych Zukovsky, gespeeld door de komiek Robbie Coltrane. Een Bondfilm zonder Rus, dat kan echt niet. Wat dat betreft is het wel jammer dat de Sovjetunie zichzelf heeft opgeheven. Ik bedoel, zijn pijpleidingen echt zo interessant? Wat gaat Bond volgende keer doen? Het regenwoud beschermen? (Hij zou zich altijd nog bezig kunnen gaan houden met de diverse groepen moslimterroristen die momenteel dood en verderf zaaien, maar dat zijn nogal heetgebakerde types dus MGM zal ook wel wijzer zijn. Voor je het weet staat er een vrachtwagen met dynamiet op de set die er eigenlijk niet bij hoort...)

Kortom, als je zin het in het cinematografisch equivalent van een achtbaanritje moet je gaan al was het maar om te zien hoe Desmond Llewelyn als Q wordt vervangen door een (veel leukere) John Cleese.

Score: 7,5/10
Martijn Warnas

Klik op een pagina voor een leesbare vergroting van het artikel in TOI.

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .