Ken je George Jung? Nee? Dat pleit dan voor je. Hij was de rechterhand van drugsbaron Pablo Escobar en goeddeels verantwoordelijk voor het 'aan de coke' brengen van heel Amerika. Momenteel zit hij in de bak en aangezien het er niet naar uit ziet dat hij nog iets spannenders mee zal maken dan het per ongeluk laten vallen van de zeep, werd het tijd voor het levensverhaal van deze verachtelijke man.

Jung wordt overigens vrij sympathiek neergezet door Johnny Depp (o.a. Edward Scissorhands, Sleepy Hollow), vanaf het moment dat hij in de jaren '70 gaat studeren tot een man van midden vijftig die zijn dagen doorbrengt met het wieden van een gevangenistuintje. Daarbij doet Depp weinig meer dan steeds een andere pruik opzetten, maar dat geeft niet. Wat wél erg is, is dat Depp het idee overbrengt dat Jung een vriendelijke, zij het vindingrijke en vastberaden man was die geen vlieg kwaad deed en alleen maar vrolijkmakende poedertjes verkocht.

Jung begon zijn carrière toen hij in Californie ging studeren. Hij had zich als kind al voorgenomen nooit zo hard te werken als zijn vader, een loodgieter die zich een breuk werkte en het in de ogen van zijn vrouw nooit goed deed. In Californie komt Jung erachter dat marihuana een stuk beter is dan het plaggengras waar ze 'back home' hun joints van rollen. Hij komt in contact met Derek, een kapper annex hash-handelaartje (leuk gespeeld door Paul 'Peewee Herman' Reubens) en besluit zelf ook in het spul te gaan handelen. De vraag is al snel zo groot dat Derek het spul niet meer kan leveren en dus gaat Jung zelf naar Mexico om een leverancier te vinden. Dat is zijn eerste stap op weg naar internationale drugshandel en hoewel het een tijdje goed gaat, wil de politie na een poosje toch wel even met George babbelen. Zijn bloedeigen moeder waarschuwt de politie als George weer eens een bezoekje aan zijn ouders brengt en zo komt hij voor het eerst in de gevangenis.
Zoals zo vaak gebeurt, is de bak eerder een leerschool dan een straf. George gaat lesgeven in geschiedenis (om zo wegens goed gedrag eerder vrij te komen) en als zijn studenten onwillig blijken te zijn is hij maar al te bereid om de helft van de lestijd te besteden aan het uitwisselen van praktische wenken voor drugsdealers en andere criminele ondernemers. Bovendien ontmoet hij Diego Delgado, die hem na zijn vrijlating in contact brengt met de Colombiaanse drugskeizer Pablo Escobar. En zo gaat het van kwaad tot erger. Het geld is op een gegeven moment letterlijk niet meer te tellen. In plaats daarvan wordt het gewogen. Een kilo honderdjes is ongeveer een miljoen, dan weet je dat vast.

Deze film heeft best een paar goede kanten: het leven van George Jung was ontegenzeggelijk interessant. Bovendien is de film niet te zwaar op de hand en dat kijkt toch wat prettiger dan bij 'Christianne F.'-achtige scènes. (Ik ril nog steeds als ik te lang aan die film terugdenk.) Aan de andere kant zit het me gewoon niet lekker dat Jung er in de film zo makkelijk vanaf komt. Je zou bijna medelijden met hem krijgen als hij zijn dochtertje niet meer mag zien. We hebben het wel even over een drugdealer hoor! Het is absoluut onmogelijk om jarenlang in die branche te werken zonder bijzonder vieze handen te krijgen en Jung wordt afgeschilderd als iemand die goed voor zijn ouders zorgt, zijn vrienden trouw blijft en afkerig is van geweld. Ammezolen!

Morele bezwaren daargelaten is Blow een prima film. De bijrol van Paul Reubens geeft de film een vrolijke ondertoon en dat scheelt altijd een stuk bij dit soort onderwerpen. Overigens heeft Jung zelf ook heel wat informatie geleverd over deze film, maar de man is niet in zijn eerste leugentje gestikt. Zo is hij er van overtuigd geraakt dat hij inmiddels Johnny Depps beste vriend is en na zijn vrijlating bij hem mag komen wonen, terwijl Depp zelf alleen maar meldt dat hij Jung twee keer heeft bezocht. Hoeveel er van deze film klopt is dus maar de vraag, al maakt dat eigenlijk weinig uit. Een aardige, maar niet echt wereldschokkende biopic.

Score: 7/10
Martijn Warnas