Wie lang geleden de Nederlandse film 'De Poolse Bruid' heeft gezien, zal misschien niet direct staan te juichen bij een film over een Russische postorderbruid. Zulke huwelijken blijven toch vaak een trieste zaak, dus de films daarover ook. Maar als Nicole Kidman de bruid in kwestie is, wordt dat natuurlijk een heel ander geval.

John (Ben Chaplin) is een eenzame vrijgezel. Zo'n man die de regels van het versieren niet begrijpt en alles doet om het risico van een blauwtje uit te sluiten, desnoods door nooit meer uit te gaan. (Dan word je wel érg handig met computers, ook niet verkeerd.) Maar ja, een man is ook maar een mens en zo komt hij op een dag op de website van de firma 'From Russia With Love'. Het blijkt dat er tientallen knappe Russinnen zijn die maar al te graag met een Britse bankbediende zouden trouwen, als die ze even een ticket voorschiet en een visum regelt. Na lang nadenken trekt John zijn creditcard en kiest voor Nadia (Kidman dus), een lange, donkerharige schone die niet rookt maar wel goed Engels spreekt. Tenminste, dat staat zo in haar advertentie.

De waarheid is een beetje anders: lang en donker is ze wel, maar haar Engels laat te wensen over. "Ben je een giraf?", informeert John. "Yes," is het antwoord. En vervolgens steekt ze de ene na de andere sigaret op. Kan dat nou allemaal zomaar, consumentenman? Deze vrouw had hij niet besteld! Zelf zou ik dan maar begonnen zijn met een cursus Basic English 101 ("You must cook my food") maar John staat voortdurend wanhopig het antwoordapparaat van het koppelbureau in te spreken. Net als John op het punt staat Nadia terug te sturen ontdekt ze onder zijn bed een stapel interessante eh... tijdschriften. Om eens een titel te noemen: 'Hog Tied Bitches'. Als echter blijkt dat ze daar een bovengemiddelde belangstelling voor heeft bedenkt John zich al snel. Wat hem betreft mag ze blijven!
Maar dan staan er opeens twee 'neven' voor de deur, om gezellig Nadia's verjaardag te komen vieren. Dat is in het begin wel aardig, al is het maar omdat een van de twee als tolk kan dienen tussen Nadia en John. Maar dan blijken ze nogal losse handjes te hebben en is het leuke er al heel snel af. Voor John beseft wat er aan de hand is, raakt hij betrokken bij een bankoverval en een ontvoering en is de maat, zelfs voor een bankbediende, vol!
Het aardige van John is dat hij pas een interessant mens wordt als hij boos is. Het duurt even, maar als hij tegengas gaat geven komt de vaart aardig in het verhaal. Tot dat moment moet de lol voornamelijk komen van Kidman als Russin en hoewel ze duidelijk taalles heeft genomen is de lol daar toch vrij snel vanaf. Eerder dan de actie begint, eerlijk gezegd.

Voor de normen en waarden hoef je hier trouwens niet naartoe. Overmatig roken en drinken, prostitutie, list, bedrog, geweld, het is er allemaal. Voor Hollywoodbegrippen is dit bepaald geen 'mainstream' film, hoewel iedereen toch inmiddels weet dat Nicole Kidman haar preutsheid al een paar films geleden overwonnen heeft. Daar merken we deze keer overigens niet zo veel van. Ik meld het maar, om teleurstelling in het regenjassensegment te voorkomen. Ook wordt de film hier en daar aangeprezen als een hilarische comedy. Dat zou kunnen, als je makkelijk lacht. Wat mij betreft is het eigenlijk een zwarte komedie en meer een Britse film dan een Hollywood-product.

Score: 7/10
Martijn Warnas