Allereerst het volgende: dit is een hele leuke, goede film. Hij is geschikt voor het hele gezin en heus niet alleen voor het arthouse-publiek, al heeft hij de schijn dan een beetje tegen. Alleen voetbalfans moeten hier niet teveel van verwachten: David komt krap 3 seconden in beeld.

Jesse is dol op voetbal. Dat is al vrij apart voor een meisje, maar temeer als je weet dat Jesse voluit Jessminder Bhamra heet. Ze is de jongste dochter van een Indiase familie uit een nette voorstad van Londen. Nu moet je weten dat veel Indiers in Engeland er een eigen subcultuur op na houden: jaren geleden zijn ze als gastarbeider naar Engeland gekomen, maar de integratie is nooit helemaal gelukt. De Indiaase gemeenschap heeft haar eigen normen en waarden, en jonge meisjes die voetballen worden daarin niet bijzonder gewaardeerd. Jesse is dus een buitenbeentje, met haar posters van voetballer David Beckham aan de muur. Make-up, koken en jongens interesseren haar ook niet echt, tot wanhoop van haar moeder.

Op een dag wordt Jesse in het park aangesproken door een blonde jongedame. Ze heet Jules, speelt in het dameselftal van Hounslow en wil Jesse graag voorstellen aan haar coach. Nou, dat ziet Jesse wel zitten: spelen in een echt stadion is toch leuker dan in een park. Ze weet al snel indruk te maken op coach Joe, een jonge vent die dankzij een knieblessure zijn eigen voetbalcarriere op zijn buik kan schrijven. Hij coacht het damesteam van de Hounslow Warriors, al hoort bij die taak ook het tappen van pilsjes in de kantine.
Als de zus van Jesse, Pinky, gaat trouwen, schiet haar moeder helemaal in de stress: het wordt tijd dat Jesse ook een net jong meisje wordt en een Indiase vriend gaat zoeken. Mede daarom vertelt Jesse maar niet dat ze inmiddels bij een amateurclub speelt, maar op een dag wordt ze natuurlijk betrapt. Dan volgt een duidelijk verbod: Jesse moet maar eens leren koken, zodat ze een man kan vinden.

Natuurlijk blijft Jesse doorspelen. Bovendien wordt ze dikke maatjes met Jules. Samen worden ze verliefd op coach Joe en ze giechelen heel wat af.
Op een dag worden Jesse en Jules samen gezien door de familie van Pinky's verloofde, en dat brengt het huwelijk in gevaar: de ouders van die jongen denken namelijk dat Jules een jongen is (omdat ze kort haar heeft en al die blanken op elkaar lijken) en als de jongste dochter al zo'n sloerie is kan hun zoon natuurlijk niet met de oudste trouwen. Uit kwaadheid vertelt Pinky wel dat Jesse nog steeds dagelijks traint. Het verbod wordt nog eens bekrachtigd, maar op dat moment staat wel de eerste interland gepland! Jesse gaat stiekem mee naar Duitsland, en daar lopen de dingen pas echt fout.

Ik kan me voorstellen dat je niet meteen staat te springen als je dit allemaal hoort. Damesvoetbal? Indiase familieproblemen? Wat is er mis met een leuke Amerikaanse thriller?
Doe jezelf een lol en zet dat idee uit je hoofd. Indiers kunnen zichzelf namelijk vreselijk goed in de maling nemen, dus dit is in elk geval een zeer onderhoudende film. Daarnaast wordt er goed gespeeld (maar dat is bij Britse films niet zo verbazingwekkend) en bovendien is Jesse een vlotte, knappe meid die meteen je sympathie wint. Ik heb de pest aan voetbal, maar het enthousiasme van de film is erg aanstekelijk. Daarnaast krijg je een leuk inkijkje in die Indiase cultuur, waar heel wat te bekijken valt. Ongelofelijk, hoe die mensen hun huis inrichten... Kortom, dit is weer eens wat anders dan gore horror of onrealistische Hollywood-glamour. Jij was toch filmliefhebber, of niet soms? Dan moet je gewoon gaan kijken.

Score: 8/10
Martijn Warnas