

Willie haat het werk, want hij is niet echt gek op kinderen. Omdat hij meestal na twee maanden zijn aandeel van de buit al in drank heeft omgezet, doet hij toch elk jaar weer mee. Marcus, de slimme van de twee, heeft een hebberige vrouw die hem elke keer weer pusht om een kraak te zetten. En dus gaan de heren jaar na jaar met frisse tegenzin aan de slag. En zoals je aan ziet komen, gaat het dit jaar niet helemaal volgens plan...
Ik zag deze film in augustus, toen Nederland een hittegolf beleefde. Normaal gesproken ben ik dan niet echt te porren voor Kerstfilms, maar dat was deze keer geen bezwaar. Wat is dat toch heerlijk, een zwarte komedie die écht grappig is. Billie Bob Thornton maakt van Willie een man waarvan je maar niet kunt besluiten of hij nu een etter is of niet. In principe doen ze ook niemand kwaad met hun klus en als je ziet wat Willie allemaal aan tuig op zijn schoot krijgt, zou je bijna zeggen dat ze het verdienen. Maar dan schiet Willie opeens weer uit zijn vel bij een verlegen kind: "Ik zei vólgende, Godverdomme! Dit is niet de afdeling burgerzaken, schiet effe op!" Zo'n film dus...
Eigenlijk weet je nu voldoende. Er lopen nog wat extra karakters rond, waaronder een winkeldetective en een klein dik jochie met een verstandelijke handicap, die samen met zijn dementerende oma de oplossing blijkt te vormen voor Willie's huisvestingsprobleem. En dan komt Willie ook nog een barmeid tegen die apegeil blijkt te worden van mannen in Kerstmannenkostuum!
Er is helemaal niks mis met Bad Santa: hij is hilarisch, origineel, pikzwart en wordt nooit te sentimenteel, ondanks het feit dat Willie het domme jochie waar hij zo vrolijk misbruik van maakt toch tegen wil en dank in zijn hart gaat sluiten. Nu ik dit verhaal zo nalees vraag ik me af waarom ik 'slechts' tot een acht kom, maar dat was het cijfer op mijn notitieblok toen de aftiteling begon te lopen dus daar blijft het dan bij. Evenzogoed kan ik deze film warm aanbevelen.
Score: 8/10
Martijn Warnas