Ah, een Nederlandse film. En nog wel van Theo van Gogh. Staan de vooroordelen onder handbereik? Mooi, licht uit en draaien maar. Ah, kijk eens aan: in het eerste shot zien we meteen al een vrijend stel. Toe maar, wat een gehijg...
Ik kon de vooroordelen laten voor wat ze waren, deze keer. Baby Blue
wordt al snel een echte thriller, grotendeels Engels gesproken en met
mogelijkheden genoeg om lekker mee te puzzelen. Overigens raakte ik de
draad op een bepaald moment wel kwijt, al schijn ik niet de enige te
zijn geweest. Dat is op zich geen ramp, want de grote lijn blijft goed
te volgen. Hoofdfiguur is Peter de Wilde (Roeland Fernhout), een
verzekeringsagent met doorzonwoning en doorsneewensen. Zo wil hij graag
een kindje. Zeker al genoeg uitgeslapen in zijn leven. Zijn vrouw Marjan
(Nienke Römer) lijkt iets minder enthousiast, maar dat zal wel komen
omdat ze vreemd gaat met Ron Wood (Oliver Cotton), een fotograaf die geregeld met
haar afspreekt als ze na een vlucht een paar dagen mag passagieren in
het buitenland.
Op zekere dag trekt er een nieuw stel in het huis tegenover dat van
Peter en Marjan: het zijn Ron en zijn vrouw Laura (Susan Vidler). Marjan
en Ron doen natuurlijk net of ze elkaar nooit eerder hebben gezien en
blijven ontmoetingen plannen in het buitenland. Peter en Laura gaan
elkaar steeds zwoeler aankijken en al snel loopt dat uit de hand, temeer
daar Peter wordt ontslagen en dus wel wat troost kan gebruiken. Dan komt
Laura opeens met een plan om de verzekering te tillen zodat zij samen
met Peter ergens opnieuw kan beginnen en zo begint een verwarrende serie
gebeurtenissen waarbij zelfs pen en papier op schoot niet meer helpen.
En dat allemaal in een nieuwbouwwijk in Ouderkerk aan de Amstel, met
uitzondering van de finale want die speelt op Curaçao. Overigens hoef je
daarbij niet aan achtervolgingen of schietpartijen te denken, maar wel
aan een onverwachte ontknoping. Overigens moesten een paar opnames op
Curaçao worden overgedaan toen er bij terugkeer in Nederland een paar
filmspoelen waren verdwenen. De persmap meldt doodleuk dat die
'kennelijk onderdeel waren geweest van drugstransacties'. Tja, dat heb
je wel eens he. Voortaan maar als handbagage meenemen.
Het scenario is van Tomas Ross, een ervaren thrillerschrijver die onder andere de verhalen voor "Unit 13" en "Wij, Alexander schreef". Ik ben dus meteen bereid aan te nemen dat het verhaal geheel blijkt te kloppen als je de film echt goed bestudeert, maar af en toe is die verzekeringsagent de kijker zoveel zetten voor dat je het spoor even kwijtraakt. Vind ik toch een minpuntje, eerlijk gezegd.
De laatste tijd zie je vaak dat stand-up komieken worden ingezet voor kleine
of grotere bijrollen in Nederlandse films. Waarschijnlijk is dat omdat
ze beter naturel kunnen spelen dan 'echte acteurs'. Zo zien we Najib Amhali
als de collega van Peter en Erik van Sauers als rechercheur. Zijn baas,
Jack Wouterse, (die ook hier weer een vettige klootzak mag spelen - zie
de bespreking van Met Grote Blijdschap) noemt hem trouwens 'Hezbolla',
maar Najib speelt gewoon een sympathieke gozer (voor een verzekeringsagent
althans).
Maarten Wansink, niet zozeer komiek alswel acteur, speelt ook een
politieman maar hij doet in de hele film niets anders dan achter Erik
van Sauers aanlopen. Hij heeft geen regel tekst! Maar hij loopt wel erg
naturel, dat moet gezegd. Ik vermoed dat zijn rol op de montagetafel is
gesneuveld, want hiervoor hadden ze ook de eerste de beste voorbijganger
kunnen nemen.
Ik had van die hele Roeland Fernhout nog nooit gehoord, terwijl hij de
laatste 11 jaar toch heel wat producties heeft gedaan. Dan zal het wel
aan mij liggen. In ieder geval speelt hij goed, in aanmerking genomen
dat hij toch maar een sullige verzekeringsagent is. Dan is zijn
tegenstander Oliver Cotton toch wat spannender, maar dat moet natuurlijk
ook want hij is de bad guy. Nienke Römer is slechts een bijfiguur en
Susan Vidler is wat mij betreft iets te schriel om voor 'vamp' te
spelen, maar het speelt dan ook allemaal in Ouderkerk aan de Amstel,
laten we dat niet vergeten.
De meeste dialogen zijn in het Engels en ik ben eerlijk gezegd vergeten of die ondertiteld worden maar het lijkt me in dit land hoe dan ook geen probleem. Af en toe is de film een beetje onsmakelijk want er duikt nog ergens een lijk op, maar over het algemeen houdt Van Gogh zich gelukkig in. Het eindresultaat is een knap gemaakte, af en toe zelfs spannende maar moeilijk te volgen Nederthriller. Je wint er waarschijnlijk geen prijzen mee, maar het wat mij betreft is het keurig werk.
Score: 7/10
Martijn Warnas
(Naschrift van Edje: Roeland Fernhout speelde in Zusje, de Pijnbank, Siberia en nog veel meer producties. Heeft Warnas geen van alle gezien. Maar welk boek Wesley Snipes leest in een film uit 1992 is kennelijk parate kennis... - Ed.)
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|