Goldmember is alweer de derde film met de geheim agent Austin Powers. De fans weten al lang wat dat betekent, maar dan is er altijd nog de vraag of een sequel de moeite van het bekijken waard is. Het antwoord is een overtuigd 'ja'. En dat zeg ik dan terwijl ik het zelf het niveau van Meyers humor (grotendeels) ontgroeid ben en dus de ene keer bedenkelijk mijn hoofd schud, om vijf seconden later dan weer te bulderen van de lach.

Al ruim voor de opnamen begonnen kreeg Meyers ruzie met MGM, eigenaar van alle rechten rondom James Bond. Die parodietjes van Meyers gingen MGM aardig de keel uithangen en toen de titel Goldmember bekend werd was voor MGM de maat vol. Meyers verzon meteen diverse alternatieve titels, waaronder Live And Let Shag, You Only Shag Thrice en Never Say Member Again. Uiteindelijk werd besloten dat Goldmember toch gebruikt mocht worden, op voorwaarde dat New Line Cinema vooraf trailers zou laten zien van MGM's nieuwste Bondfilm. Zoiets is niet echt gebruikelijk.

In deel III kun je kleine gastrollen verwachten van grote namen als Danny Devito, Tom Cruise, Kevin Spacey, Gwyneth Paltrow, Britney Spears, Nathan Lane, John Travolta en zelfs Steven Spielberg. Ook zijn er weer dames met suggestieve namen, waaronder deze keer de Japanse tweeling Fook-Mi en Fook-Yu. Daarnaast zijn alle bekende gezichten weer terug: Dr. Evil, Mini-me, Scott, Number Two, Fat Bastard en Frau Farbissener. Een nieuwe toevoeging aan het Powers-pantheon is Goldmember, die wel een uitgebreide beschrijving waard is:
In de jaren zestig raakt de Nederlandse alchemist Johan van der Smut zijn genitaliën kwijt bij een ongelukje met een smeltoven. (Alchemisten houden zich namelijk bezig met het maken van goud. Smut is trouwens een algemeen woord voor pornografische viezigheid.)
Na het ongeluk verandert de verbitterde van der Smut in de crimineel Goldmember. Het Engelse woord member betekent overigens lid, en heeft dan dezelfde dubbele betekenis als bij ons. Het is een soort kruising tussen Tycho Brahe en Cornelis Drebbel, zeg maar. (Ah, deel B-D van je nieuwe encyclopedie is binnen? - Ed.) Meyers speelt deze rol overigens ook zelf, waarmee hij in totaal vier rollen voor zijn rekening neemt.

Ook nieuw is Nigel Powers, de vader van Austin, gespeeld door Michael Caine. En dat schept de mogelijkheid om eens terug te blikken naar de jeugd van Austin, die een moeilijke verstandhouding heeft met zijn vader. Zo zien we dat Austin en Dr. Evil in hun jeugd samen op kostschool zaten en zelfs kamergenoten waren. Voor die periode worden diverse karakters gespeeld door jongere acteurs en dat is erg goed gelukt.

Het verhaal, voor zover van belang, betreft natuurlijk weer een plan van Dr. Evil om de wereld te vernietigen. Het is de bedoeling een meteoriet op aarde te laten inslaan, door middel van een 'trekstraal' die ontwikkeld is door Goldmember. Dat vereiste overigens nogal wat testjes, waarbij formule's A tot G een ramp werden. Formule H werkte echter wel. En formule H is een bekend merk aambeienzalf in Amerika. Weet je dat niet, dan kijk je net zo dom als Dr. Evil terwijl hij zijn plan presenteert. En dat geldt dus voor wel meer zaken: zonder voorkennis mis je een hoop. Het is dus aan te raden deel 1 en 2 nog eens uit de videotheek te halen voor je deze aflevering gaat bekijken. Dat is toch al geen straf.

De Austin Powers films blijven, ondanks de wat onsmakelijkere momenten, gewoon kijkplezier. In deel twee was de klapper voor mij een perfecte persiflage op Jerry Springer en in deze film heb ik erg genoten van de film-in-een-film 'Austinpussy', zogenaamd geregisseerd door Spielberg. Ik wil er niet teveel over verklappen, behalve dat we Spielberg na zijn scène met Austin van zijn stoel op zien staan waarna hij letterlijk buitelend deelneemt aan een spontaan dansgroepje dat in zang uitbarst. Er wordt trouwens aardig wat gezongen in deze film, in tegenstelling tot eerdere delen. Wat mij betreft is dat geen probleem. Laat ze er desnoods een musical van maken. Wel is het jammer dat Meyers wat weinig experimenteert met parodieën op de 'sfeer' van de films waar hij zijn materiaal vandaan haalt. Aan de andere kant: er is vast nog genoeg stof voor Austin Powers 4. Als titel wed ik alvast op 'Shag Another Day'.

Score: 7,5/10
Martijn Warnas

(Tycho Brahe (1546 - 1601) was een Deense astronoom met een valse neus van zilver. Cornelis Drebbel (1572 - 1633) was een Nederlandse alchemist aan het hof van James I en uitvinder van de eerste bruikbare onderzeeboot. Martijn Warnas was een irritante filmcriticus die er een bijzonder kinderachtig plezier in schepte af en toe verwijzingen te gebruiken die alleen begrepen konden worden door mensen die zes keer achter elkaar Twee Voor Twaalf hebben gewonnen. Zelf zocht hij alles gewoon op via internet.)