Van dit bekende stripverhaal is jaren geleden al een tekenfilm gemaakt, waar ik wat jeugdherinneringen bij heb. Ik herinner me nog vaag een verjaardagsfeestje met 7up en het wonder van een videorecorder, dus eerlijk gezegd durf ik het jaartal niet op te zoeken.
Na het succes van de eerste live-action Asterix-film durfde men het kennelijk wel aan om dit tamelijk veeleisende verhaal te gaan verfilmen. Kijk, een paleis tekenen is één ding, maar er eentje nabouwen is weer een heel ander verhaal. Het is gelukkig uitstekend gelukt, al is het boek niet letterlijk gevolgd. Dat is overigens helemaal niet erg: wie het album of de film kent kan dan mooi de verschillen opzoeken. Dat maakt de film des te aardiger.

De hoofdrolspelers zijn dezelfde acteurs als in Asterix de Gallier, dus Gérard Depardieu is opnieuw Obelix. Het is trouwens maar goed dat die eigenwijze Fransen zich over Asterix hebben ontfermd, want je moet er toch niet aan denken dat Asterix en Obelix worden vertolkt door Billy Crystal en John Goodman. Bovendien zijn de vormgeving van de film en de humor in het verhaal nu 'typisch Frans', al heb ik geen idee hoe ik dat zou moeten definiëren. Je zou misschien eens wat Franse films moeten bekijken, of op zijn minst The 5th Element.

Wie het verhaal niet kent zal ook wel geen interesse hebben in de film. Tenslotte liggen die stripboeken al generaties lang in vrijwel elk huis waar meer dan twee mannen wonen. Ik houd het daarom bij een korte samenvatting:
Het begint allemaal als keizer Julius Caesar op visite is bij Cleopatra en haar zit te sarren. Hij beweert namelijk dat de Egyptenaren na de bouw van de piramides niks belangrijks meer hebben gepresteerd. Dat laat Cleopatra (wat een neusje, trouwens... om over dat decolleté maar niet te spreken!) niet op zich zitten: ze belooft hem binnen drie maanden een grandioos paleis. En als dat lukt zal Caesar zich publiekelijk moeten verontschuldigen. Lijkt me trouwens geen slechte prijs voor een gratis paleis. Die Caesar was zo dom nog niet.
Deze rotklus gaat naar architect Tekenis, een sullig type dat over een dakkapel nog rustig twee weken zou doen en het ding vervolgens op het balkon zou laten monteren. Met zijn assistent Otis (de uitvinder van de lift) gaat hij dapper aan de slag, maar hij ziet al snel in dat dertig jaar nog niet genoeg zouden zijn. Nu weet hij toevallig van het bestaan van de Gallische toverdrank waarmee Asterix en zijn dorpsgenoten zich al jarenlang de Romeinse overheersers van het lijf houden en dus gaat hij daar om hulp vragen. Asterix, Obelix en de druïde Panoramix zijn ook de kwaadsten niet en gaan met hem mee. Nu iedere bouwvakker met gemakt een blok graniet op kan tillen gaat de bouw erg voorspoedig, maar dat is niet naar de zin van Alstmagoudis, de hofarchitect van Cleopatra. Die voelt zich gepasseerd en probeert de bouw te saboteren. Daarbij krijgt hij hulp van een Romeins legioen en wat gluiperige assistenten.

De sfeer van het stripboek is uitstekend gevangen. Zoals gezegd wordt het verhaal niet letterlijk gevolgd, maar dat biedt wel ruimte voor nieuwe grappen zoals een verwijzing naar ene Malcomix, een grap over mobiele telefoons en Japanse toeristen bij de sfinx. Gelukkig zijn de klassieke scènes wel in de film terecht gekomen, zoals wanneer Obelix de sfinx molesteert en de manier waarop tijdens de bouw met rotsblokken wordt gejongleerd. Van de leuke elementen is eigenlijk alleen de kameleon-achtige spion van Caesar gesneuveld. Verder zijn er verwijzingen naar de Power Rangers, Star Wars en zelfs Crouching Tiger, Hidden Dragon.
De Fransen hebben ook meteen wat extra smakelijke dames in het verhaal verwerkt: zo heeft de piratenkapitein opeens een rondborstige dochter, wordt Asterix verliefd op een hofdame van Cleopatra en hebben de Egyptische bouwvakkers opeens een vrouwelijke collega. De rest van deze smakelijke details mag u zelf opsporen. Als je ooit met plezier een Asterix & Obelix stripboek hebt gelezen, zul je je prima vermaken met deze film.

Score: 8/10
Filmblix Warnas