Bij films van Woody Allen kan het vriezen of dooien. Deconstructing Harry en Hollywood Ending waren een absolute ramp, Small Time Crooks en The Curse Of The Jade Scorpion waren daarentegen grappig en charmant. Het hangt er duidelijk van af of zijn echtgenote van dat moment (Soon-Yi ten tijde van deze film) vaak hoofdpijn had toen hij achter zijn tikmachine schoof. En volgen mij had ze tijdens het schrijven van Anything Else de moeder der migraines...

De hoofdpersoon is Jerry Falk, een jonge knaap die graag een schrijver wil zijn maar alleen werk kan vinden als tekstschrijver voor komieken. Hij wordt gespeeld door Jason Biggs, een van de spelers uit American Pie. (De taartenwipper zelf, trouwens. Wat vreselijk moet het zijn om zo bekend te staan…) Het lijkt wel of Jason probeert om Woody Allen te imiteren, want hij is in feite hetzelfde karakter dat Woody in de meeste van zijn films (inclusief deze) zelf speelt. Woody is in deze film slechts een bijfiguur, deze keer met de naam Dobel maar met dezelfde persoonlijkheid als in al zijn andere zeurfilms. Dobel is leraar, maar wil ook schrijver zijn. Hoewel hij een vrij paranoide type is (surprise, surprise…), vindt Jerry zijn kijk op het leven bijzonder fascinerend. Dobel gebruikt in elke zin minstens één woord wat in geen woordenboek te vinden is en lijkt werkelijk over alles nagedacht te hebben. Zijn conclusies zijn overigens nogal bizar, maar wel amusant.

Jerry heeft een vriendin, Amanda. Ooit heef hij haar afgepikt van een vriend en dat is meteen ook zijn straf. Amanda (Christina Ricci) is een aspirerend actrice en we weten allemaal wat voor types dat zijn. Haar moeder is overigens nog erger en tot Davids grote schrik trekt die nog bij hem in ook! Zo kan hij natuurlijk niet meer schrijven, al zien we hem dat toch al weinig doen.

Dat is meteen het probleem in deze film: er gebeurt zo weinig. Allen zit op zijn praatstoel en wil weer eens laten zien hoe teleurstellend hij het leven in het algemeen en vrouwen in het bijzonder vindt. (Dat is een volstrekt legitiem uitgangspunt hoor, maar het probleem is meer dat je Woody over niks anders hoort.) Het karakter van David is dan ook de pispaal in deze film en niet meer dan een jongere uitgave van hemzelf. Zijn vriendin en zijn schoonmoeder kun je ook wel wurgen en de enige leuke momenten in deze film bestaan uit de gesprekken in David met Falk voert, plus de problemen die hij heeft met zijn agent, een aardig rolletje voor Danny DeVito. Die was kennelijk aan de beurt. Je bent toch pas iemand in Hollywood als je een rol in een Woody-film hebt gespeeld, nietwaar?

Pas tijdens het uitschrijven van deze review merkte ik dat ik de namen van de twee hoofdfiguren verwisseld had. En dat terwijl ik toch een vel vol aantekeningen heb liggen. Hoe kan zoiets nu gebeuren? Nou, eigenlijk vrij simpel: als een film maar wat voor zich uit leutert, zonder dat het een reet uitmaakt wie nu precies wat meemaakt. En dat is precies het probleem van Anything Else. Het enige goede van deze film is dat hij af is. Waarom? Nou, omdat Woody over de laatste jaren steeds twee leuke films maakt en vervolgens twee kutfilms. Het wordt dus weer tijd voor twee klappertjes!

Score: 3/10
Martijn Warnas