Films over hoe erg het is om in Hollywood te werken zijn vaak populair. Tenslotte zullen de meesten van ons, recensenten incluis, nooit verder komen dan de rondleiding door Warner Bros. Movie World. Daarom is het prettig om te weten dat die wereld waar we nooit iets mee te maken zullen hebben bestaat uit achterbakse slijmballen en meer hypocrisie dan een CDA-vergadering over het voorzitterschap. Daar zijn we mooi aan ontsnapt!

America's Sweethearts begrijpt dat heel goed en vertelt het verhaal van het acteursechtpaar Gwen en Eddie (John Cusack en Catherine Zeta-Jones), dat al jarenlang romantische films maakt. Helaas vergrijpt Gwen zich op een dag aan een Spaanse mede-acteur en dat kan Eddie niet hebben: hij rijdt op zijn motorfiets het restaurant binnen waar de twee zitten te eten en vanaf dat moment spreekt Gwen van een moordaanslag en is het uit met de liefde. Dat betekent tevens het einde van Gwens carrière: zonder Eddie heeft niemand interesse in haar, zoals ze bijvoorbeeld tijdens een uitzending van Larry King op niet mis te verstane wijze te horen krijgt. Ze huilt uit bij haar zuster, tevens persoonlijke assistente, Kiki (Julia Roberts).

Nu ligt er nog wel een film op de plank, geregisseerd door de excentrieke Hal Weidmann (Christopher Walken). Hal werkt in het diepste geheim aan de montage, maar is niet van plan om alvast aan de studio te laten zien hoe het eindresultaat gaat worden. PR-man Lee Philips (Billy Crystal) krijgt de opdracht om een 'press-junket' te organiseren en, belangrijker nog, op zijn minst de suggestie te wekken dat Gwen en Eddie weer bij elkaar zijn.

Een press-junket is een fenomeen waarbij grote Amerikaanse studio's een weekeinde organiseren in een duur hotel (of desnoods op Hawaï, als dat ook maar vaag toepasselijk is op de film) en daar een heleboel journalisten naartoe laten komen. Op kosten van de studio, welteverstaan. De sterren zijn daar dan ook aanwezig en er dan gelegenheid voor het stellen van vragen. De eerste dag is meestal voor de schrijvende pers en de tweede dag mogen de TV-shows korte interviews doen. Dat zijn slopende dagen voor zowel de sterren als de journalisten. In Nederland blijft het overigens bij een gratis persvoorstelling met een broodje kaas.

De bijeenkomst is de eerste keer dat Eddie en Gwen elkaar weer zullen spreken. Dat zien ze beiden niet zitten, want Eddie is kapot van het liefdesverdriet en Gwen is bang daar de schuld van te krijgen. Omdat iedereen zich zo geforceerd gedraagt, gebeuren er allerlei genante dingen die op raadselachtige wijze meteen in het nieuws komen, terwijl nog niemand die film heeft gezien. Omdat de trailer het ook doet kan ik vast verklappen dat Kiki een beetje verliefd is op Eddie, al wordt ze voornamelijk gebruikt als boodschapper tussen die twee. Ondertussen is Lee steeds bezig brandjes te blussen en de pers af te leiden van het feit dat ze al twee dagen interviews houden over een film die nog niemand gezien heeft!

Het concept is zeker origineel en gezien de sterrencast zou je hier veel van verwachten. Dat viel een beetje tegen, tot het moment dat Weidmann eindelijk met zijn film op de proppen komt. Helaas is dat pas in het laatste kwartier. Tot die tijd zien we een aardige relatiekomedie (en Julia Roberts met 30 kilo erbij, in een terugblik - je weet niet wat je ziet!) maar veel bijzonders is het niet. Het venijn zit 'm echter in de staart, dus al met al durf ik deze film toch aan te raden.

Pikant detail als toetje: bij de junket voor America's Sweethearts had Julia Roberts het net uitgemaakt met haar vriendje, Benjamin Bratt. Life imitates art.

Score: 7/10
Martijn