Lester Burnham (Kevin Spacey), de hoofdpersoon van deze film, wordt een van zijn klanten. Hij was toch al niet zo blij met zijn leven: zijn vrouw is een carriérebitch, zijn dochter weet niet of ze haar vader nu moet haten of minachten en zijn werk is ook al niet om over naar huis te schrijven. Als zijn baas hem vraagt om een keer te beschrijven wat hij zoal doet voor een 'evaluatie' (lees: naderende ontslagronde) besluit hij om dat eens eerlijk op te schrijven. Dat kost hem zijn baan, maar via afpersing weet hij er nog een extra jaarsalaris uit te slepen. Dat is het begin van een nieuwe Lester. Hij gaat wat aan fitness doen, omdat het vriendinnetje van zijn dochter had gezegd dat hij dan erg aantrekkelijk zou worden, kiest voor een baan bij een fastfood restaurant om zo toch maar zo min mogelijk verantwoordelijkheid te hoeven dragen en maakt de dames in huis duidelijk dat er vanaf nu een paar andere regels gelden.
Vrouw en dochter hebben ondertussen zo hun eigen problemen. Mevrouw
Burnham is makelaar en de zaken gaan niet zo goed. Haar huwelijk ook
niet, maar dat interesseert haar minder. Dochter Burnham raakt
gefascineerd door haar eigenaardige buurjongen en zo ontstaat het
raarste stelletje sinds Uncle Fester en die kinderoppas. (Voor deze
verwijzing is het nodig dat u 'The Adams Family Values' heeft gezien,
maar ik kon helaas geen passender vergelijking vinden. Suggesties zijn
welkom, daar heb ik nog nooit moeilijk over gedaan.)
Zo hebben we al een aardig setje stereotypen op een rijtje: de slome
huisvader, de gefrustreerde echtgenote, de tiener die foute vrienden
zoekt en het psychisch gestoorde buurjongetje. Gezellig filmpje!
Deze film kreeg een krankzinnig hoge score in de Internet Movie
Database: een 8,8. Daarmee staat hij nu 2e in de top 250 van die site,
na The Godfather en voor Schindler's List. Dat slaat echt helemaal
nergens op, als ik zo eigenwijs mag wezen. Volgens mij slaat deze film
erg aan bij mensen die er veel in herkennen en dat is voor mij dan goed
nieuws want ik vond er maar weinig aan.
Oh, ik snap best wat hier goed aan moet zijn hoor: het gaat over mensen
die tegenover de buitenwereld doen alsof ze normaal en gelukkig zijn,
terwijl het binnenskamers een en al ellende is. Nou goh ja heel leuk,
erg origineel, nooit zelf bedacht, yadayada zeur zeur...
Kevin Spacey speelt weliswaar een sympathiek karakter maar zelf kwam ik
niet verder dan de behoefte om al die types eens een educatieve klap op
hun kop te geven. Wereldschokkende film? Dacht het niet, nee..
Score: 5/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|