Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Voor deze review begin ik bij nul. Ik ga er vanuit dat je geen flauw benul hebt van het bestaan van Aliens of Predators, laat staan het verschil ertussen. En dat siert je, want ze zijn allebei afkomstig uit een bijzonder onfris en verdacht filmgenre, namelijk de sci-fi horror. Niet dat ik problemen heb met een keer goed schrikken van ET, maar fans van dit genre zijn over het algemeen enge types. Van die mannetjes die dringend een vriendin nodig hebben, als u snapt wat ik bedoel. Vrouwelijke fans zijn er niet, meiden zijn hier niet voor te porren.

De Alien uit de titel is een bijzonder onsmakelijk, zwart insect waar met name Sigourney Weaver heel wat mee te stellen heeft gehad in Alien, Aliens, Alien Resurrection en Alien 3 in volgorde van who gives a fuck. Sinds deze films hebben talloze grappenmakers scènes in hun films opgenomen waarbij een parasiet uit iemands borstkas spat. Een mooi voorbeeld is Spaceballs, maar je ziet het vaker.

De Predator ziet er iets menselijker uit en was een bron van ergernis voor Arnold Schwarzenegger in Predator en Danny Glover in Predator 2. Het gaat hier om moordlustige buitenaardse wezens in harnassen, die duidelijk puur voor de lol dood en verderf zaaien.

Sinds Predator 2 gaat het gerucht dat de Aliens hun krachten zullen gaan meten met de Predators. In die film zie je namelijk de schedel van een Alien aan de wand hangen bij de Predator thuis. Naast de schemerlamp, rechts van het Louis Quinze-dressoir. Die film dateert uit 1990, dus om nu veertien jaar na dato te roepen 'dat een belofte is ingelost', lijkt mij wat overdreven. Alsof ze het al die tijd van plan waren "maar ja, er kwam een verhuizing tussen en toen kregen we het druk op de zaak…"
Overigens is die strijd in de tussentijd al van allerlei andere media uitgevochten, van videospel tot stripboek en van kaartspel tot Alien-Ken en Predator-Barbie. Deze film is dus min of meer een verplicht nummer. Of een inkoppertje, zo u wilt.

In deze film wordt duidelijk dat de Predators verantwoordelijk zijn voor het in stand houden van de Alien-soort: voor dit gewelddadige ras is het doden van een Alien een soort volwassenheidsritueel, zoals wij in onze cultuur bijvoorbeeld de intrede van impotentie vieren met de aanschaf van een motorfiets of een dikke BMW.
Er is zowaar nog een held ook, in dit geval trouwens een heldin. Alexa Woods is een ervaren bergbeklimster en zij wordt aangeworven om een haastig samengesteld expeditieteam te begeleiden, wanneer diep onder het ijs van de Zuidpool een geheimzinnige piramide wordt gevonden. De rest van het kanonnenvoer bestaat uit technici en wetenschappers, al dan niet voorzien van domme grijns en een portefeuille met kinderfoto's. De rol van Alexa is voor Sanaa Lathan, een lieve meid die zo aan de slag kan als stand-in voor Halle Berry.

Eerlijk gezegd vond ik 'm zo slecht nog niet. De eerste veertig minuten van het verhaal zouden zelfs redelijk origineel, boeiend en spannend zijn ware het niet dat we dankzij de titel (en een aanloop van 14 jaar) precies weten wat er gaat komen. Daar hadden ze die moeite dus niet voor hoeven doen!
Er is in elk geval een beetje moeite gedaan om de aanstaande knokpartijtjes leuk in te leiden, al heeft dit soort films altijd hetzelfde probleem: er worden eigenlijk te veel personages geïntroduceerd, omdat de gruwelijke dood van iemand die we een beetje kennen nu eenmaal leuker is dan van een anonieme figurant.
"Ai, die was nog wel vader van twee kinderen, waarvan een nota bene een mongooltje!"
"Hoppa, die heeft voor niks een verlovingsring gekregen!"
"Zo hee! Nou, zij boft maar: beter onthoofd dan doodgaan aan terminale voetschimmel, toch?"

Fans van deze films zijn ook dol op stomme feitjes, dus ze vinden het erg spannend dat in deze film voor het eerst een linkshandige Predator te zien is. Wel, in dat kader wil ik dan wel even opmerken dat deze film chronologisch voor alle andere films lijkt te spelen, namelijk in Oktober 2004. Daarmee zijn er in de 'komende' verhalen rare problemen ontstaan, ondermeer in de incubatietijd voor de Aliens, maar ik lig daar zelf dus niet wakker van.
Tot slot moet ik even melden dat deze film in Amerika gekeurd is voor 13 jaar en ouder. Hij is dan ook redelijk tam, als je het groene bloed en het slijm van de Aliens niet als griezelig ziet. Ik vind dat erg raar, gezien de tamelijk gore films waarop Alien vs Predator gebaseerd is. Mij persoonlijk kwam het wel aardig uit, maar ik weet zeker dat de echte fans hier bijzonder teleurgesteld over zullen zijn. En hoewel ikzelf best een onderhoudende middag heb gehad, weet ik zeker dat deze film de verwachtingen totaal niet waar maakt. AVP is in deze versie gewoon mislukt, al zou het me niet verbazen als er op de DVD-release uiteindelijk nog wat echte smerigheid aan toe wordt gevoegd. Een gek en zijn geld zijn nu eenmaal makkelijk te scheiden.

Cijfer: 5/10
Martijn Warnas