Welbeschouwd is dit een film over een aantal achttiende-eeuwse korpsballen. Ik weet niet of u dat een leuk uitgangspunt vindt, maar zelf krijg ik acute maagpijn van kreten als dispuut en praesis en dan met name vanwege de types die daarbij horen. In dit geval gaat het echter niet om studenten, maar om jonge Ierse edelmannen.
Jonge Ierse edelmannen hadden namelijk een probleem: de erfenis van pappie ging altijd in zijn geheel naar de oudste zoon. De jongste zoon kreeg een fatsoenlijke opleiding en een leuke toelage, maar als pa het loodje legde moest hij zichzelf maar zien te redden. Door bijvoorbeeld een baan te zoeken, ofzo. Erg he? Nou, eerlijk gezegd was het ook best wel erg want in het Ierland van de 18e eeuw waren er maar twee soorten vacatures: soldaat of priester. Ik zou ook niet staan te juichen als dat mijn enige opties waren. Het is altijd beter dan parkeerwachter natuurlijk, dat wel. Je moet wel héél erg werkeloos zijn om dat te gaan doen. In het Ierland van toen was dat echter nog geen probleem.

Gareth Byrne en James Strang hebben allebei een oudere broer. Om hun toekomst veilig te stellen zijn ze lid geworden van een geheim genootschap, the abduction club. De doelstellingen van deze vereniging, onder leiding van de edelman Sir Miles, zijn als volgt: het in groepsverband ontvoeren van jonge, rijke vrouwen waarbij één van de groepsleden gedurende een nacht de gelegenheid krijgt om op haar in te praten met het doel om haar zo gek te krijgen dat ze ter plekke met hem trouwt. Zo is zijn toekomst dan weer veilig gesteld. Mocht de beoogde jongedame na een nachtje aandringen (in het nette he, altijd in het nette) toch geen interesse hebben, dan wordt ze de volgende ochtend weer netjes thuisbezorgd. Eventuele braakschade wordt dan aan haar vader vergoed.

Anne en Catherine Kennedy zijn toevallig twee jonge dames met een rijke vader. Helaas voor Anne heeft de ongure Mr. Powers een oogje op haar. Hij probeert haar op ouderwetse wijze het hof te maken, wat helaas niet erg goed lukt omdat je van een kilometer afstand kunt zien dat het hier een schoft van het zuiverste water betreft. Vrouwen zien zoiets nog wel eens over het hoofd, maar in dit geval druipt het er echt vanaf.
Een soiree in huize Kennedy wordt op een avond wreed verstoord door de ontvoeringsclub. Gareth heeft het namelijk voorzien op Catherine. Het loopt echter een beetje uit de hand als James besluit om meteen haar zus maar mee te nemen. Hij was er immers toch al. Helaas blijkt dit tegen de spelregels van Sir Miles te zijn: Anne is namelijk nog minderjarig. Dat ze graag mee kwam (om aan die vreselijke Mr. Powers te ontsnappen) maakt dan verder niet uit. Helaas vertikt James het om haar terug te brengen en zo wordt hij samen met Gareth uit de club geschopt. Ondertussen is Mr. Powers een klopjacht begonnen met hulp van het leger. Weliswaar weet iedereen dat de ontvoerde jongedames geen kwaad wordt gedaan en dat ze netjes worden terugbezorgd, maar dat kan hem niet schelen. Omdat Gareth en James dus niet meer de kans hebben het probleem rustig op te lossen, nemen ze de dames noodgedwongen mee op sleeptouw. Helaas voor hen zijn de zusjes Kennedy geen makke lammetjes, die dat zomaar toelaten!

Het idee achter deze film is best aardig, maar de uitvoering is nogal tam. Je kunt op je vingers natellen dat de dames uiteindelijk overstag gaan en als er in de tussentijd iets te lachen viel vond ik het best, maar het schijnt allemaal spannend te moeten wezen. Maar ja, omdat James en Gareth dus een soort korpsballen zijn en de dames zich precies zo truttig gedragen als je van rijke jongedames kunt verwachten, zal het je uiteindelijk jeuken of ze elkaar krijgen of niet. Alles bij elkaar is het niet onaardig, maar wie hier ooit de DVD van koopt heeft een gaatje in zijn hoofd.

Score: 6/10
Martijn Warnas