De titel is een bekende Engelse uitdrukking, die wij in de vertaalde versie (13, bijna 30) zelden gebruiken. Je gebruikt hem bij vroegwijze kinderen, dus bijvoorbeeld bij een meisje van 13 dat iets teveel praatjes heeft of over volwassen zaken spreekt. In het geval van Jenna gaat dat echter letterlijk op, via een wat geforceerde constructie en een snufje onverklaarde magie.

Jenna is dus 13, maar ze wil zo graag volwassen zijn. Dan hoopt ze eindelijk eens fatsoenlijk een BH te kunnen vullen en achter de kerels aan te gaan. Dat haar buurjongen Matt, ook 13, intussen smoorverliefd op haar is, heeft ze niet door.

Haar wens komt uit: op haar 13e verjaardag wordt Jenna wakker in het lichaam van een dertigjarige vrouw, ergens in een appartement in New York. De tijd heeft niet stilgestaan en het is dus ook haar eigen lichaam. Hoewel ze het zich niet meer kan herinneren, heeft ze heeft ondertussen kennelijk van alles voor elkaar gekregen: zo heeft ze een vriend (dat is even schrikken) en een baan waarvan dertienjarige meisjes kennelijk dromen: redacteur bij het meidenblad Poise, het blad wat ze in haar jeugd zo graag las en waardoor ze begon te dromen van een leven als volwassen vrouw.
Natuurlijk is niet alles koek en ei: dat vriendje bevalt haar niet erg en de baan is erg stressvol want het concurrerende Sparkle Magazine weet om een of andere reden steeds de primeurs af te pakken.
De hoofdredacteur van Poise is overigens een rol van Andy Serkis, de stem (en de bewegingen) van Gollum. Die man mag eindelijk met zijn kop in beeld, van Hollywood. En dan pak je wat je pakken kunt, dat snap ik best.

Het is even wennen voor een meisje van 13, dit flitsende nieuwe leven. Gelukkig is ze slim genoeg om dat redelijk te compenseren, bijvoorbeeld met het boek Magazine Publishing For Dummies. In andere opzichten blijft ze echter een meisje van dertien: jongens zijn wel leuk, maar ze moeten niet te dichtbij komen! Daarnaast moet ze wennen aan een paar nieuwigheden, zoals mobiele telefoons.
Uiteindelijk merkt Jenna dat dat ze kennelijk uitgegroeid is tot een achterbakse trut. Ze gaat op zoek naar haar oude buurjongen, maar Matt blijkt slechte herinneringen aan hun vriendschap te hebben. Wel is hij de enige aan wie ze kan verklappen in welke rare situatie ze nu verkeert.

Zowel de 13-jarige als de 30-jarige Jenna worden goed gespeeld, respectievelijk door Christa Allen en Jennifer Garner (o.a. Daredevil, Pearl Harbor en Catch Me If You Can), maar hoewel de rol van Matt nogal ondankbaar en simpel is, maakt Mark Ruffalo daar toch een leuke kerel van. Andy Serkis probeert leuk 'camp' te zijn, maar hoort gewoon niet in deze film thuis. Het verhaal is onderhoudend, ook voor volwassenen, maar laat een heleboel kansen voor goede grappen voorbij gaan. Dat zal wel te maken hebben met het feit dat dit uiteindelijk toch een film voor jonge meisjes is. Verwacht dus geen harde grappen over het inbrengen van tampons of het eerste bezoekje aan de gynaecoloog, maar wel veel getut over kleding. Ik kon er allemaal best om grinniken, maar voor de doelgroep lijkt mij dit een zeer geslaagde film.

Score: 7,5/10
Martijn Warnas